- آرام، محمدباقر (1386). اندیشۀ تاریخنگاری عصر صفوی. تهران: امیرکبیر.
- آئینهوند، صادق (1377). علم تاریخ در گسترۀ تمدن اسلامی. ج1. چ1. تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی.
- ابنآدم، یحیی (1347/ 1928). الخراج. بهکوشش احمد محمد شاکر. قاهره: بینا.
- ابنزنجویه، حمید بن مخلد (1406 ق/ 1986 م). کتابالاموال. بهکوشش شاکر ذیب فیاض. ریاض: مرکز الملک فیصل.
- ابنقاسم، عبدالرحمان (1323 ق).المدونة الکبری. قاهره: بینا.
- ابنندیم، محمد بن اسحاق (1346). الفهرست. ترجمۀ م.رضا تجدد. بیجا: بینا.
- ابوالشیخ، ابومحمد عبدالله بن محمد (1992 م). طبقات المحدثین باصبهان و الواردین علیها. ج1. ط2. دراسة و تحقیق عبدالغفور عبدالحق برالبلوشی. بیروت: مؤسسة الرساله.
- ابوعبید، قاسم بن سلام (1408ق/ 1988 م). الاموال. ج1. تحقیق محمد خلیل هراس. بیروت: دارالفکر.
- ابونعیم، حافظ (1377). ذکر اخبار اصبهان. ترجمۀ نورالله کسایی. ج1. چ1. تهران: سروش.
- ---------- (1931). ذکر اخبار اصفهان. تصحیح اسون ددرینگ. لیدن: بینا.
- ابویوسف، یعقوب بن ابراهیم (1352). کتاب الخراج. ج1. قاهره: بینا.
- استنفورد، مایکل (1384).درآمدی بر تاریخپژوهی. ترجمۀ مسعود صادقی. ج1. چ1. تهران: سمت.
- ----------- (1387). درآمدی بر فلسفۀ تاریخ. ترجمۀ احمد گلمحمدی.ج1. چ3. تهران: نشر نی.
- بخاری، محمد (1315). صحیح. ج4. استانبول: بینا.
- تهانوی، محمداعلی بن علی (1967 م). کشاف اصطلاحات الفنون. تصحیح محمد وجیه، عبدالحق و غلام قادر. تهران: مکتبة خیام.
- چالمرز، آلن ف. (1374). چیستی علم: درآمدی بر مکاتب علمشناسی فلسفی. ترجمۀ سعید زیباکلام. ج1. چ1. تهران: علمی و فرهنگی.
- حاجیخلیفه، مصطفی بن عبدالله (1360-1362). کشف الظنون عن اسامی الکتب و الفنون. گردآوری محمد شرف ال. استانبول: وکالة المعارف الجلیله.
- حاکم نیشابوری، ابوعبدالله (1375). تاریخ نیشابور. تصحیح محمدرضا شفیعی کدکنی. ترجمۀ محمد بن حسین خلیفۀ نیشابوری. ج1. چ1. تهران: نشر آگه.
- حضرتی، حسن (1381). تأملاتی در علم تاریخ و تاریخنگاری اسلامی: گفتوگویی با دکتر سید هاشم آقاجری، دکتر غلامحسین زرگرینژاد، دکتر عطاءالله حسنی. ج1. تهران: نقشجهان.
- خلیفه، مجتبی (1392). «نکاتی دربارۀ تاریخنگاری ایران در دورۀ اسلامی». کتاب ماه تاریخ و جغرافیا. س17. ش182. صص19-21.
- خواجه عبدالله انصاری، شیخالاسلام ابواسماعیل عبدالله هروی (1341). طبقاتالصوفیه. تصحیح عبدالحی حبیبی قندهاری. کابل: بینا.
- خوارزمی (کاتب)، محمد بن احمد بن یوسف (1347). مفاتیحالعلوم. ترجمۀ حسین خدیوجم. تهران: بنیاد فرهنگ ایران.
- خیراندیش، عبدالرسول (1380). «صورتشناسی تاریخهای محلی».کتاب ماه تاریخ و جغرافیا. س4. ش10 و 11. صص3-31.
- دارتیگ، آندره (1373). پدیدارشناسی چیست؟. ترجمۀ محمود نوالی. تهران: سمت.
- داوودی، احمد بن نصر (بیتا). الاموال. تحقیق سراج محمد احمد سراج و علی جمعه محمد. ج1. قاهره: دارالسلام.
- دولتشاه سمرقندی (1382). تذکرة الشعرا. بهاهتمام و تصحیح ادوارد براون. ج1. تهران: اساطیر.
- رابینسون، چیس اف. (1389). تاریخنگاری اسلامی. ترجمۀ مصطفی سبحانی. تهران: پژوهشکدۀ تاریخ اسلام.
- -------------- (1392). تاریخنگاری اسلامی. ترجمۀ محسن الویری. تهران: سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاهها (سمت)، مرکز تحقیق و توسعۀ علوم انسانی.
- رافعی قزوینی، عبدالکریم بن محمد (1987 م). التدوین فی اخبار قزوین. ضبط نصّه و حقق متنه الشیخ عزیزالله العطاردی. ج1. بیروت: دار الکتب العلمیه.
- روزنتال، فرانتس (1365). تاریخ تاریخنگاری در اسلام. ترجمۀ اسدالله آزاد. ج1. مشهد: آستان قدس رضوی.
- ----------- (1368). تاریخ تاریخنگاری در اسلام. ترجمۀ اسدالله آزاد. ج2. مشهد: نشر آستان قدس رضوی.
- زرینکوب، عبدالحسین (1389). تاریخ در ترازو: درباره تاریخنگری و تاریخنگاری. تهران: امیرکبیر.
- زینلی، بهمن (1391). نقد و بررسی تاریخنگاری محلی ایران از سال ۶۵۶ تا ۱۱۳۵ه./ ۱۲۵۸ تا ۱۷۲۲م.: از سقوط بغداد تا پایان صفویه. رسالۀ دکتری رشتۀ تاریخ، گرایش اسلام. دانشگاه اصفهان.
- سبکی، تاجالدین ابینصر عبدالوهاب بن تقیالدین (بیتا). طبقات الشافعیة الکبری. مصر: المبطعة الحسینیه.
- سجادی، سید صادق و هادی عالمزاده (1375). تاریخنگاری در اسلام. ج1. چ1. تهران: سمت.
- سزگین، فؤاد (1380). تاریخ نگارشهای عربی. ترجمه و تدوین مؤسسۀ نشر فهرستگان. ج1. تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی.
- سوکولوفسکی، رابرت (1387). «حیث التفاتی چیست و چرا مهم است؟». ترجمۀ احمد امامی. مجلۀ ذهن. س8. ش34-35. صص69-80.
- سهمی، حمزة بن یوسف (1987 م). تاریخ جرجان. تحت مراقبة محمد عبدالمعیدخان. ج1. ط4. بیروت: عالم الکتب.
- شاکری، سید محمدتقی (1389). حیث التفاتی و حقیقت علم در پدیدارشناسی هوسرل و فلسفۀ اسلامی. قم: بوستان کتاب.
- شولر، گریگور (1393). شفاهی و مکتوب در نخستین سدههای اسلامی. ترجمۀ نصرت نیلساز. تهران: حکمت.
- شیبانی، محمد بن حسن (1433 ق). الاصل. بیروت: دار ابنحزم.
- صیامیان، زهیر (1393). «طرحوارهای نظری دربارۀ مسئلۀ کاربرد پژوهشهای تاریخی».فصلنامۀ مطالعات علوم تاریخی خوارزمی. س2. ش2. صص74-86.
- طبری، محمد بن جریر (1375). تاریخ طبری یا تاریخ الرسل و الملوک. ترجمۀ ابوالقاسم پاینده. تهران: اساطیر.
- عزیزی، حسین (1388). نقد و بررسی منابع تاریخنگاری فتوح اسلامی ایران در سه قرن اول هجری. رسالۀ دکتری رشتۀ تاریخ، گرایش اسلام. دانشکده ادبیات و علوم انسانی. دانشگاه اصفهان.
- فخر رازی، محمد بن عمر (1346). جامعالعلوم یا حدایقالانوار فی حقایقالاسرار، معروف به کتاب ستینی. بهکوشش محمدحسین تسبیحی. تهران: کتابخانۀ اسدی.
- قدامه بن جعفر، کاتب بغدادی (1370). کتاب الخراج. ترجمة حسین قرچانلو. تهران: البرز.
- قنوات، عبدالرحیم (1387). نقد و بررسی تاریخنگاری محلی ایران در دورۀ اسلامی تا سدۀ هفتم ق. رسالۀ دکتری رشتۀ تاریخ، گرایش اسلام. دانشکده ادبیات و علوم انسانی. دانشگاه اصفهان.
- کالینگوود، رابین جرج (1385).مفهوم کلی تاریخ. ترجمۀ علیاکبر مهدیان. تهران: نشر اختران.
- مرعشی، سید ظهیرالدین بن سید نصیرالدین (1364). تاریخ گیلان و دیلمستان. تصحیح منوچهر ستوده. ج1. چ2. تهران: اطلاعات.
- منصوربخت، قباد (30/11/1392). «مناظرهای درباب کاربست نظریههای رایج علوم انسانی در مطالعات تاریخی». بخش دوم. سایت فرهنگ امروز. .
- موسیپور، ابراهیم و مرتضی نورایی (1391). «سویههای تاریخ محلی».کتاب ماه تاریخ و جغرافیا. س16. ش168. صص4-17.
- میرخواند، محمد بن خاوندشاه (1338). روضةالصفا فی سیرة الانبیاء و الملوک و الخلفا. ج1. تهران: خیام پیروز.
- واعظ بلخی، ابوبکر (1350). فضایل بلخ. تصحیح عبدالحی حبیبی. ترجمۀ عبدالله بن محمد بن محمد. ج1. تهران: بنیاد فرهنگ ایران.
- واقدی، محمد بن عمر (بیتا). الردة مع نبذة من فتوح العراق و ذکر المثنی بن حارثة الشیبانی. تصحیح یحیی وهیب جبوری. بیروت: دار الغرب الاسلامی.
- هوسرل، ادموند (1372). ایدۀ پدیدهشناسی. ترجمۀ عبدالکریم رشیدیان. تهران: انتشارات و آموزش انقلاب اسلامی.
- Humphreys, Stephen (1991). Islamic History: A Framework for Inquiry. Princeton University Press.
- Khalidi, Tarif (1994). Arabic Historical Thought in the Classical Period. Cambridge University Press.